Perceremi sonuna kadar açip,
Sigarami agzima koyarken yakip,
Nedensiz bir sekilde aglayip,
Suskun bir sekilde duruyorsam,
Bunun nedeni mutsuzluktur.
Balkona çikip gizlice oturup,
Ates gibi çayimi yanima koyup,
Agaçlarla haykirircasina konusup,
Sinirden zamansiz gülüyorsam,
Bunun nedeni çaresizliktir.
Önümden geçene sayip sövüp,
Kendi kendimi aynada öpüp,
Gerçek aski rüyamda görüp,
Sonrada bagirarak kosuyorsam,
Bunun nedeni umutsuzluktur.
Sokaklarda kendi kendime söylenip,
Tanimadigim birine nasilsin diyip,
Önüme gelen herkezi deli gibi sevip,
Sonrada halime agliyorsam,
Bunun nedeni yalnizliktir.
Halime dünya aynasindan bakip,
Kendimi ona buna sorup,
Gerçek sevdayi görüp,
Gözlerime bir kara perde indirip,
Sonrada ona buna konusuyorsam,
Bunun nedenide nefrettir.
22-05-2007 22:50
Mustafa Aslan 2Kayıt Tarihi : 6.6.2007 21:36:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Mustafa Aslan 2](https://www.antoloji.com/i/siir/2007/06/06/bunun-nedeni.jpg)
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!