Mış gibi bir hayatı, elimin tersiyle ittim.
Gezmektir, mavi yaz akşamlarına hasretim.
Kölelikten devşirmeydi, en kurnaz otları ezdim.
Başıma taç olmuştu görünmez acılarım.
Konuşsam anlayanım olmuyor sussam,
Uslanmak bilmeyen kederler olmuş kaderim.
Art arda giderde tutamaz olduğum yıllarım.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta