Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Elinize sağlık gerçekten güzel bir şiir olmuş ..Elleriniz dert görmesin ..Sevgiler
Çok harika bir şiir olmuş. Biliyomusun arkadaşlar arasında ilk lakabım bunalımdır. Şiirinde duyguların çoğunu yaşıyorum. Kendimi okudum sandım bir ara. Tebrikler Çok iyisin
Bu sevdanin karasidir, bulutlari cökmüs üstüne.. Bu askin yangindir, dumanlari bürünmüs gözlerine..Ne caresi vardir, ne dermani.. Gidenin kahroldgunu görmedikce...
Özür dilerim ama bende herkez gibi düşünüyorum.Diğer şiirinize yazdiğım gibi.beklemek, hayata küsmek, aşkın sevginin yaratıcısı olan kadınlara yakışmıyor. Sevgiyi siz yarattınız, siz yok edebilirsiniz.Tıpkı tanrı gibi. Zaten sizin bukadar sevginize karşı terkeden insan o sevgiyi asla hak etmiyor. İnanın layık değil. üzülmeye deymez. şiir olarak çok güzel başarılar
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta