kirilmis kalbim parçalaniyor dört bir tarafa
kafesdeki kus kadar mahsunum buralarda
öfkem kabardi artik sabrimla yanyana
bilmeden yürüyorum çikmaz yollarda
içimde SIKINTI var günden güne büyüyen
cana sine gülemedim belkide bu yüzden
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Hüzün, sıkıntı ve yalnızlık dolu bir şiir okudum. Sabır umuttur, Saygı ve selamlarımla kutluyorum yazan yüreği.
Özkan Öcal.........www.siir.ch
güzel yazmışsın kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta