kirilmis kalbim parçalaniyor dört bir tarafa
kafesdeki kus kadar mahsunum buralarda
öfkem kabardi artik sabrimla yanyana
bilmeden yürüyorum çikmaz yollarda
içimde SIKINTI var günden güne büyüyen
cana sine gülemedim belkide bu yüzden
ugursuz bir parmak var talihimi engelleyen
çare bulamiyorum bilmem neden
daraldim bunaldim artik yoruldum
kendi kendime kalamaz oldum
anlamak için anliyani aradim durdum
sans küsmüs bir kere bosa benim umudum
Kayıt Tarihi : 21.6.2001 02:07:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Özkan Öcal.........www.siir.ch
TÜM YORUMLAR (2)