Kaç kez öpmüştü dudaklarını oysa.
Kaç kez kestane ağacını yoklamışlardı.
Bahçeliydi evleri,sokağın başındaydı.
Gelinlik bakmışlardı vitrinlerin önünde.
Eve geç kalmışlardı kaç kez.
Yağmurların altında ıslanmışlardı...
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




antoljinin bu yönünü sevmiyorum şiir gibi şiirler bir kenarda kalakalıyor öylece ne uğrayan var ne de soran herkes elma şekerinin peşinde bu şairler şair değil
besbelli
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta