Erguvan ağaçları donatmış bulvarları.
Engin ve eşsiz muhabbet doludur dalları.
Lakin bir bulvara girdim ki sükut hakimdi.
Muhabbetleri sadece sükutları idi.
Zira esrarlı lisanları gönülleriydi.
Gözleri ufuk ötelerini aşmaktaydı.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta