Öylece uzanıyor elleri iki yanda
Salınan memeleri gökyüzüne meydan okuyor
Beyaz bir örtü içinde
Tüm ayıplarını sessizce bırakıyor dünyaya
Ve özgürùm diye çağırıyor şeytanı
Bulutlar önce izin vermiyor
Sonra karşı gelemiyor yağmura
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta