İşte birleşip çeşit çeşit, hayatı kurdunuz.
Bilmede hep yetersiz, kişilik prangalarında
yorgundunuz.
Ah, ellerini tutsam, pamuk bir dokunuşla
zamana dahil olsam, bir öfkeye kurban
olurken, suların şırıltısı uzaktan.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta