İşte birleşip çeşit çeşit, hayatı kurdunuz.
Bilmede hep yetersiz, kişilik prangalarında
yorgundunuz.
Ah, ellerini tutsam, pamuk bir dokunuşla
zamana dahil olsam, bir öfkeye kurban
olurken, suların şırıltısı uzaktan.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta