Yırtık pırtık bir kısa kollu
Güneş almasın diye bir de şapka
Anamın azığıma koyduğu kavrulmuş çökelekle
Gözyaşlarım buğday tanelerinin arasına karışırdı
Yaşıtlarım gezerken Akdeniz’in maviliğinde
Ayaklarıma değen bulgur tanelerinden korkardım…
Sıcak gelirdi, kurur giderdi…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta