Bülent Korkut Şiirleri - Şair Bülent Korkut

Anlat hikâyeni
Ney'in konağında
Süslesin ezgileriyle
Yolculuğun olsun

Bazen
Altında dolaşmak lazımdır
Perdelerin
İmrenmeyesin üstekilere!
Bakarsan duru gözlerle
Bulursun kendini

Kıvrılarak geçer
Söyleyemediğin sözler
Uzun bir karanlığın
İçinde

Son parazvanede buluşur

Güneşi selamla nefesinle
İçindeki siyahlar beyazlaşsın
Kargıya sarıl nefsinle
Yolculuğun aydınlık kalsın

Nefesim yağmur olur
Isıtır Ney'imi
Yakar damla damla tenini
Sesi kalbin dostu olur

Gümüşe sarılıdır
Nefesin durakları
Boğum boğum dalgalanır
Parenin kubbesinden gelen
Dinlersen
Anlatır hakikati

Ben O'yum
O'da ben
Ben dinlerim O anlatır
Ben anlarım
O'na söylerim
Demlenince

Haydi gel
Perdelerde dolaşalım
Boğumların üzerinden atlayalım
Nefesimizle boyayalım ruhumuzu
Duyulsun hakikatin
Soluğu

Ey insan
Bilir misin nefesindeki kıymeti
Öyle ki!
Bir kargıya söz olur
Anlarsın evrendeki
Kıymetini

Gel gör
Bir rüzgarın geçtiği
O karanlık evreni
Sanma ki bitmeyecek
Kendini bulduğun yerdir
Karanlığın ışıkla buluştuğu çizgi