Bülent Arkan Şiirleri - Şair Bülent Arkan

Dost elini uzatsan her zorluğu aşarım
Bende sevgi yeşerir kollarına koşarım
Işığın rehber olur umut dolu yaşarım
Rüzgarıma kapıl gel yolumda yerin hazır

Yalnızlık çöktüğünde yoldaş olsun varlığın

Zaman mı dörtnal koştu yoksa ben mi yavaşım
Bütün şehir uyumuş ben hala ayaktayım
Cümle kuramaz oldum hecelerle savaşım
Bin sayfa karaladım daha ilk uyaktayım

Yazdığımı okudum bir kurt düştü içime

DÖNENCE

Son defa üflemişti göğsünün balonunu
Gözleri yarı açık resmetti şablonunu

Yanağı sağa düşük uzanmıştı sedire

Dallarda hüzün hakim ayrılık vakti gelmiş
Ha düştü ha düşecek dalda titreyen yaprak
Güneşten rengin alıp kendin rüzgara salmış
Verdiğini alacak vuslat bekleyen toprak

El açmış beklemede yavrusun sarmak için

Sonbahar sancısıyla titriyor sarı yaprak
Ürün toplamak için bekliyor kara toprak
Soğuk esen rüzgarla yapraklar dökülecek
Yapraklardan köklere yorganlar dikilecek

Sırasını bekleyen geri dönüşüm eri

Devler vardı ya hani insanlığı çökerten
Şimdilerde virüsle yüreğin dağlayacak
Hani varya şapkadan çifte tavşan çıkartan
Yıllarca ağlatanlar son demde ağlayacak

Milyonlarca masumu katlederek gülenler

Bazı insanlar vardır bir uçar bir sürünür
Cürmünü anlayamam kartalken yılan olur
Bazen makbul vatandaş bazen hain görünür
Saman altında gezen kırkayak çıyan olur

Düzen kurar sanırsın düzen yıkar düzenbaz

DOYDUK BU GECE

Geride bıraktık onlarca yılı
Torbayı mizanda tarttık bu gece
İnceden işledik, kırk yardık kılı
Saati geçmişe kurduk bu gece

Vefasız bir insanı sırtına bindirirsen
Saltanat hevesiyle her sözüne ram olur
Sahteliğin anlayıp sırtından indirirsen
Taşınanın cakası taşıyana gam olur

Saltanata alışan karşınıza dikilir

FELÇ'E GEBE NÖRONLAR

Tek hücreli bir varlık düştü ana rahmine
Yatağından süzüldü zulasıydı samanlar
Bölünerek çoğaldı etmedik elimine
Dünyaya kökün saldı şer odağı Yamanlar