Şafakların ışıkları çatlatsa da zırhını goncanın
Günün her doğuşu bülbül için hüzünlü bir yeni gündür
Hükmü olmaz gonca gibi içinde canı saklayan canın
Şu pişmanlıkla çıkan feryatları dinleyeni üzgündür.
Rüyasında görür goncasının sevdayla açıldığını
Bir edalı taze gelin gibi dökülüp saçıldığını
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta