Ey bülbül! Hep ahüzar edip neden ağlarsın?
Batmış hârı sinene; sen, güle mi yanarsın?
Âşık oldun o güle, bağında bağban oldun;
Ahüvah ile geçti ömrün; sarardın, soldun.
Ne bitmez bir çileymiş bu, gülmedi hiç yüzün!
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta