Efsunlu gülün kızıl rengi, misali sabah güneşi,
Maddeyi mutlaktan kanatlanıp, hülyalara daldı yüreği,
İnleyen gönlü tıpkı kafesteki kuş gibi,
İlmek ilmek nakşedildi ruhuna, aşkın hakikati,
Elif dedi nihayet, görünce kendinde gülü sureti,
Kıyam etti çırpınan kanatları, semayı deldi,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta