Bülbül öter bir kafeste dinlerim ben aheste
Neşeden mi kederden mi yankılanır bu beste
Savurur silkeler beni yakıcı rüzgarlarda
Bedenim kavruluyorken engin hatıralarda
Kafes mi senin kaderin benim garip bülbülüm
Bahçeler bağlar dururken çekilirmi bu zulüm
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta