Bulamadığım Yerden
Kendimi,
en çok bulamadığım bir yerden anlatmak istiyorum.
Çok tuhaf bir hissin büyüsünde,
yalnızlıklarımı yanıma alıp geldim sana...
Düşünmeden toplayabildiğim tüm düşüncelerimi,
toz bulutunun ardından sağ çıkmış sayfalara döküyorum.
Tutunacak bir dalım kalmadığını,
sessizce bir darağacına asılı kalmış birkaç cümleden
birikmiş duygularımı yazdım—
bir sayfanın kirlenmemiş yüzüne.
Sevip de yanıldıklarım…
“Geleceğim” deyip geri dönmeyenler,
nefessiz bir bedenin dökülen gözleri,
adım atılmamış onca yolun tedirginliği.
Gün batımında yüzüme çarpan gecenin serinliği,
alacakaranlıkta bir kalbin sinsice işlediği ihanetleri.
Neresinden tutarsam tutayım: hep bir uçurum.
Hangi yandan baksam: hep bir hüzün.
Sevmenin ağır yükü varken omuzlarımda,
bir çift gözün merhametine sığınmış bir yüreğim var.
Bir şairin yazdığı son şiirin mısrasında
kırılan kalem kadar çaresiz…
Ve o çaresizlikten vaziyet almış bir sessizliğim ben.
Yalnızlaşan bir mevsim gibi üşüyor sol yanım.
Gölgesinden bile uzak bir ülkenin sınırlarında
hapsolmuş çaresizlikler içindeyim;
kayıplar veren bir cephenin yoğun ateşinde,
kör bir kurşunun
beni ne zaman vuracağını bekler oldum.
Tökezlerken sevdanın kucağında,
tenimde hissettiğim yağmur taneleri
bulutların gözlerime ettiği ihaneti anlatıyor.
Ve artık…
Yokluğunda varlığını yaşayan bir deliden farkım yok.
Herkese gülüp geçmekten,
kendimi bulamayan bir aptaldan ibaretmişim.
Hayatımı yalanlarla doldurmuşum,
her boşluğa seni sığdırmışım,
seni dünyalara koyup
kendimi kaybetmişim.
Ve ben,
kendimi kandırmaktan hiç yorulmamışım.
Bedenime acı çektire çektire,
sana ömrümü harcamışım.
Mehmet bildir
Mehmet BildirKayıt Tarihi : 6.7.2025 20:24:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!