Bul beni Şiiri - Şiir Gibi

Bul beni bir çocuğun gülüşünde,
Yarım kalmış sevdaların özünde,
Karanlık gecenin zifrinde,
Bir akıl hastanesinin köşesinde…
Bul beni sevgili.

Sorma hiçbir şey… Soruldukça kanar içimdeki yaram. Gözlerimde biriken yaşlara sor beni.
Senin yokluğunda taş kesilmiş yüreğim.
Konuşursam dağılırım, susarsam daha çok yanarım Hangisini seçsem aynı kara yazgıya çıkarım.

Sus be sevgili; bırak Van Gölü anlatsın sevdamızı,
Süphan Dağı duyursun sesimizi,
Gözleri yaşlı, yarım kalmış âşıklara bizi…
Sus, susta rahat ölmenin ne olduğunu bileyim.

Dilinde ağıt, gözleri yaşlı sevdaları anlatsın şu hastane odaları;
Özlemi anlatsın, aşk acısından aklına diz çökmüşleri.
Sus… Dinle beyaz önlüklü melekleri; onlar anlatsın.

Yarım kalmış bir cümlede, unutulmuş bir defterde;
Görülmemiş çiçeklerin solduğu bir bahçede.
Bul beni bir yağmur sonu, sırılsıklam sokaklarda;
Bütün şehir uyurken, ayın kırık ıslığında.

Doktor raporlarının soğuk satır aralarında,
Kendini kaybetmiş bakışların kovalandığı yerde;
Bir ilaç kokusunda, gece nöbetçisinin ayak sesinde…
Bul beni sevgili, buğulu camlara yazılmış isimde.

Baygın yatağında, eli kolu bağlı deliyim ben;
Hatırlanmayan, tamamlanmayan, hep ertelenen.
Zamanın durduğu, saatlerin çürüdüğü yerde;
Renklerin dilini unutan bir ressamım ben sevgili.

Bırak, acılar çeksin perdemizi sessizce;
Beyaz duvarlara yansısın hüznümüzün resmi.
Her gece biraz daha eksilsin bu odadan—
Adım adım, nefes nefese… Bir kayboluşun türküsü.

Ve sabah… Yeniden başlayan o rutin kâbusta,
İlaçlarla yıkanan zihnimin tertemiz acılarında;
Kırık çay bardaklarında, bitmemiş sigara izmaritinde…
Bul beni işte orada, ölümü bekleyen bir hastane odasında.

Şiir gibi _Delinin güncesi