İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Gizem şiirinde olduğundan duygular daha açık ifade edilmiş.
Ancak yine hakim bir ürkekliğin kokusu şiire hakim
Herkesin bir yalnızlığı olduğunu anımsatan bir hal.
Şair diğer şiirlerinde de aynı temayı işliyor sa, sabahları güneşin doğuşunu izlemesi gerekir.
Güneş hep batmaz ki...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta