Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
"Kendini tüketmek"
İtmek aşağılara....
Bile bile... "İntihar" gibi.......
Enerjisini
Yaratıcılığını hafife almak...
Amaçların yerini "araçlara bırakmak!"
Ayakları "yerden kesilsin" diye araba almak!
Ne müthiş bir yoksunluk,
Asıl yoksulluk bu!
Buharlaşmak, karışmak "yokluğa....."
Yine çok şıktı
Düşündürmenin aracıydı şiir...
Kutlarım Önder Bey, Kardeşim...
Harika bir siir bence düstügümüz durumu özetliyor
Bu kompleksten maalesef kurtulamadik.
Her cumlemiz , her davranışımiz o komplex içinde kendini ortaya koyuyor .ama dünya bizi kıskanıyor.
Özenti, tüketim ön yüzümüz oldu.
Insanı duygular kullanılır oldu.
Aydınlatıcı yol gösterici duygular
Saygılarımla üstadım .
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta