İnsan siluetinde, karga sükunetinde
Bir grup pek hararetli kaleiçinde
Kendini budayan ağaçların bahçesindeyim
Karıncalanmış gözlerim, mürekkep kaçmış sanki
Öldürme gerekçeli oyunları izliyorum
Sevgili nerde oldu mu göreniniz?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Dygu dolu bir şiir...
Kutluyorum.
Saygılar...
Şiirin çok güzel beğeniyle okudum.Kalemin daim olsun
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta