Bugün kim olacaksın. Şiiri - Aygül Zade

Şimdi bana soruyorsunuz nasılsın diye,
Cevap kısa değil,
Bir kelimeye sığmaz.
Çünkü nasılım demek,
Nereden kırıldığımı anlatmaktır biraz.
İyiyim desem,
Yalan olur.
Kötüyüm desem,
Haksızlık.
Ben…
Ben hayattayım işte.
Bazı günler ayakta,
Bazı günler sadece nefes alarak.
Sabahlar var,
Gözümü açıyorum ama içim uyanmıyor.
Ayna soruyor bana:
Bugün kim olacaksın?
Cevap veremiyorum.
Çünkü çok kişiyim artık;
Güçlü görünen,
Yorulmuş olan,
Susmayı öğrenmiş olan.
Bir zamanlar çok anlatırdım.
Şimdi kelimeler bile temkinli.
Kimseyi korkutmamak için
Acımı alçak sesle yaşıyorum.
Gülüşlerimi ödünç veriyorum insanlara,
Kendime kalınca iade ediyorum.
Soruyorsunuz ya, nasılsın diye…
İşte tam o anda
Aklıma gelmeyen hiçbir şey kalmıyor.
Geçmiş,
“Unuttun mu beni?” diye dürtüyor.
Gelecek,
Benden emin misin?
diye bekliyor.
Ben arada kalıyorum.
Bir sandalyede oturur gibi,
Ama yere değmeden.
Ne tam düşmüş,
Ne gerçekten tutunmuş.
Bir şeyler oldu bana.
Herkesin başına gelen türden belki.
Ama herkesin taşıyamadığı kadar ağır.
Güvendim.
Kırıldım.
Topladım kendimi.
Bir daha kırılmayacak gibi ..
Soruyorsunuz nasılsın diye…
İnsan bazen
Sadece alışıyor.
Eksiklere,
Sessizliklere,
İçinde yarım kalan cümlelere.
Mutluyum dediğim anlar var, evet.
Bir kahve tadında,
Bir şarkının ortasında,
Birinin gözünde kısa bir “anlaşıldım” hissi.
Ama sonra geçiyor.
Çünkü bazı mutluluklar
Uzun kalmaya çekiniyor.
Ben artık şunu öğrendim:
Herkes her şeyi bilmek zorunda değil.
Herkes her yarayı görmemeli.
Bazı şeyler
Sadece insanın kendi iç odasında kalmalı.
Şimdi bana soruyorsunuz nasılsın diye…
Cevabım bu şiir işte.
Düzgün değil,
Parça parça.
Ama gerçek.
Nasılsın derseniz,
Şöyle diyeyim:
Kırık ama onarılabilir,
Yorgun ama yürüyen,
Suskun ama hâlâ hisseden biriyim.
Ve hâlâ
Sorulmasını önemsiyorum bu sorunun.
Çünkü soran olduğu sürece,
Anlatacak bir yanım var demektir.
Aygül Zade ✍🏻..