Bugün bana dokunmayın yorgunum
Ben kendimde değilim çok dağınığım
İçimde bir kırgınlık, derin sızı
Ne desem eksik kalır susarım ben.
Gözlerimde biriken eski yağmurlar
Her damlası içimde kapanmaz yar
Bir zaman güldüğüm o güzel günlerim
Şimdi içimde kalan solgun anılar.
Aynalara bakamam artık ben bugün
Kırılmış bir hayalin içimde hüzün
Geceler üstüme çöker ağır ağır
Kelimeler boğazımda düğüm olur.
Rüzgâr bile incitir dokunsa bana
İçimde kopan şeyler görünmez sana
Ne bir yol kalabildi dönecek geri
Ne de güç bulabiliyorum yarına.
Bir ses bekler gibiyim uzaklardan ben
Belki biri çıkar da kurtarır derdim
Ama her umut gibi o da kaybolur
Karanlık büyür yine içimde derin.
Yalnızlık çöker sessiz bir gölge gibi
Kalbim taşır içimde kırık bir sevgi
Kimse bilmez içimde neler yaşanır
Gülüşüm bile saklar eski neşeyi.
Bir sabah uyanırım belki kendime
Ama artık dönüş yok eski halime
Yoruldum sustum bittim derinlerde
Beni ben bile bulamam artık gecede...
Hüseyin YANMAZ
02.05.2026
Kayıt Tarihi : 2.05.2026 11:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!