Seni gördüğüm aylar Mayıs’a dönerdi, gönlümde bahâr-ı visâl açardı.
Bugün yüzüne bakamadım; aramızda bir perde-i gurbet vardı.
Bakışların bir zamanlar kalbime şevk veren bir nur idi.
Elimi tutuşun, ruhumda latif bir ihtizaz bırakmıştı.
Şimdi aynı eller, sanki bir hicran masalının satır arası.
Yabancılığın hazan gibi çöktü içime, sessiz ve ağır.
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta