Bugün Şiiri - Mustafa Alp

bu kadar acımasız olma,
dün mutluyken
bugünü yaşayan bir gözyaşıyım ben.
daha dün, gülüşüm cebimdeydi,
umutlarım yarına sığacak kadar küçüktü
ama gerçekte yaşayacak kadar büyüktü.

bugünse,
aynaya bakınca tanımadım kendimi.
gözlerimde bir gece birikmiş,
uykuya bile güvenmeyen bir karanlık vardı.
kimseye anlatamadığım bir yorgunluk çökmüştü omzuma,
adını koyamadığım bir kayıp gibi.

bu kadar acımasız olma
her şey bu kadar hızlı değişmemeli.
bir insan,
bir günden diğerine
bu kadar eksilmemeli.

dün,
bir ses yetiyordu içimi ısıtmaya,
bir mesaj, bir bakış,
hatta yarım kalan bir cümle bile.
bugün aynı ses susunca
odalar büyüdü,
duvarlar yaklaştı,
kalbim daraldı.

ben kırılmadım aslında,
yavaş yavaş çözüldüm.
içimde bir şey
usulca vazgeçti hayattan.
ne isyan etti,
ne de bağırdı,
sadece sustu.

bu kadar acımasız olma
insan alıştığını kaybedince
her şey düşman kesiliyor.
saatler ilerlemiyor,
zaman sadece geçip gidiyor
ve insanın içinden bir parça daha alıp götürüyor.

ben hala dünün içindeyim.
orada bir yerde,
mutlu olduğuma inandığım o anın kıyısında.
bugün ise
sadece ayakta durmaya çalışıyorum,
güçlü görünmeye değil,
düşmemeye.

eğer biraz merhametin varsa,
bugünü yavaşlat.
gözyaşımı aceleye getirme.
bırak,
acı bile dinlensin biraz.
çünkü herkes
her gün güçlü olmak zorunda değil.

bu kadar acımasız olma
dün mutluyken,
bugünü yaşayan
bir gözyaşıyım ben.

Mustafa Alp
02.02.2025 02.00