Keşke her gün,
24 Kasım olsa,
Tüm dünyada.
Ana kucağından,
Baba ocağından sonra,
Öğretmenin kucağı.
Hiç bir şey beklemeden,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Tüm günleriniz mutlu, huzurlu olsun
Sevgili Öğretmenlerim.
haklarını helal etsinler...
herşeyimizi onlara borçluyuz...
ellerinden öpüyorum büyük küçük ne kadar öğretmen varsa..
selam ve saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta