Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
6+5=11 Hece düzeninde yazılan bu şiir:
1- Türk Milleti için,
2- Toplumsal yaşamdaki yerimiz için,
3- Yeni yetişen nesil için,
4- Birlik ve beraberliğimizi bozmak isteyenler için,
5- Emperyalist dünya devletleri için,
5- Atatürk'ü tanımak için,
...Ve sayabileceğim onlarca somut olgular için önem taşımaktadır.
Şairi kutluyor, tema ve şiirdeki teknik özelliklerin yanında ruhundaki çoşkunun 'Milli' oluşu nedeniyle edebiyat kitaplarına girmesi gereken bir şiirdir, diyorum.
Saygı, Sevgi ve hürmetler Fatma Hanım...
ABLACIĞIM YÜREĞİNE VE BİLEĞİNE SAĞLIK. ÇOK MÜKEMMEL OLMUŞ.SELAM VE SAYGILAR SUNARIM.
Tüm yurttaşlarımız ,mübarek ramazanımızı bile,cumhuriyetimizin şemsiyesi altında,özgürlük ruhuyla kutldığımızı,kalplerinde duyarlarsa,küresel tehlikey o kadar rahat atlatırız,sağol ablam elin dert görmesin,,bu arada gelinim hamileymiş ,mutluluğunu yaşıyoruz,cümleyle beraber tamamına erelim inşallah,ellerinden öperim
yaz sezonu, müzik işlerim yoğundu,sayfana bakamamıştım
Bize Onurlu bir gelecek uğruna canlarını feda eden Aziz şehitlerimiz önünde minnetle eğiliYORUM.şiirinizden duygulanıp tarihine ibretle bakan şu gönlümden geçen duygu ise,Bu Millet Birlik ve beraberlik içinde olduğu sürece daha nice zaferler görecek......Bu Vesile ile En Büyük Türk, Başkomutan M.Kemal Atatürk'e de selam duruYORUM....Yüreğine sağlık FATMA hanım....Tam P.
ÖBEK ÖBEK HER YERDE KAN DAN PINAR
TÜRK'ÜN ŞAHLANDIĞI YER DUMLU PINAR,
ALLAH BİR ULUSU BÖYLE Mİ SINAR?
TÜRKÜN ŞİMŞEK GİBİ ÇAKTIĞI GÜNDÜR...
DEĞERLİ DOSTUM HARİKA ŞİİRİNİZİ ALIP GÖTÜRÜYORUM ÇOK GÜZEL DERTLERE TERCÜMAN OLMUŞSUNUZ.. ELLERİNİZ DERT GÖRMESİN.. ASALETİNİZ VAR OLSUN.. BU TOPRAKLARDA SİZİN GİBİ ANA LAR VAR OLDUKÇA BU TOPRAĞIN GÜLLERİ SOLMAYACAKTIR.. SELAM VE SAYGILARIMLA..10*************P
Sana minnettarım ATAM ben sana
Namusla, özgürlük bahşettin bana
Yolundan ayrılmam kıysalar cana
Canımı dişime taktığı gündür
Değeri bilelim ey halkım değer
Değerin bilmeyen başını eğer
Bugün de ihanet yapmışlar meğer
Atamın hüzünle baktığı gündür
Duyarlı yüreğinize sağlık harika bir şiir saygılar sunarım
böyle önemli bir günde vatan ve millet sevgisi ile coşan yüreğe selam olsun bu gün yani 30 ağustos
istiklal ışığının ufukta göründüğü gündür o günlwrdeki fedakarlıkalrı unutup o günün kahramanlarının başındaki atatürke kem sözler siyleyenler bu şiiri okuyup utanmalılar hele hele bu vatanın sah,illerini bankalarını madenlerini tesisilerini ABD dolarına satanlar yarın torunlarının yüzüne nasıl bakacaklar kutluyorum
sevr denen paçavra ülkemi bölen
davetsiz düşmanı yurduma gelen
hürriyet istiklal uğruna ölen
mehmedin sel gibi aktığı gündür
şair yusuf Değirmenci
böyle önemli bir günde vatan ve millet sevgisi ile coşan yüreğe selam olsun bu gün yani 30 ağustos
istiklal ışığının ufukta göründüğü gündür o günlwrdeki fedakarlıkalrı unutup o günün kahramanlarının başındaki atatürke kem sözler siyleyenler bu şiiri okuyup utanmalılar hele hele bu vatanın sah,illerini bankalarını madenlerini tesisilerini
CEPHEDE KAZANIP MASADA BİTEN BİR MİLLETİZ.
ABD'DEN İCAZETLE İDARECİ,
İMF KUKLASI YÖNETİMLER,
AB OYUNCAĞI BİR SİSTEM.
UTANIYORUM.
TEBRİKLER CAN BACIM.
SELAM VE DUA İLE.
Duygularına saygım var Fatma bacı. Zaman bulabilirsem daha geniş bir yorum yaparım.
Şimdilik bir dörtlüğü irdelemek istiyorum.
'Fransız İngiliz İtalyan Yunan
Kuzeyden Rusya’dır yurduma konan
Yürekti tutuşan alevle yanan
Halkımın sel olup aktığı gündür'
Kurtuluş Savaşı döneminde 'Rusya' yoktu. Devrim sonunda kurulan SSCB ise bize, önemli ölçüde yardım etti. Hem silâh hem de para yardımı... Bu nedenle ikinci dizenin değiştirilmesi gerektiğini düşünüyorum.
Yüreğinize sağlık.
Bu şiir ile ilgili 27 tane yorum bulunmakta