Buğulu Pencere Şiiri - Kasım Kobakçı

Unuttum çehrendeki, çizgilerin şeklini,
Olabilir, kapkara veyahut derin deniz,
Zihnimde tutmamışım, bastığın izlerini,
Fikrimde canlanmıyor, teninin rayihası,
Esasen çıkaramam, kimliğinin aslını.
*
Aklımı, bütünüyle toplarsam hemen şimdi,
Buğulu pencereye, çizerim harflerini.
*
Hecelerin harici, kalmadı tek bir eser,
Meçhuldür varlığını aşan, bütün duygular,
Tılsımla bezenmiştir, geride bıraktığın.
*
Aklımı, bütünüyle toplarsam hemen şimdi,
Buğulu pencereye, çizerim harflerini.
*
Uçuştu rüyalardan, gülüşünün ahengi,
Asla seçemiyorum, sesinin tınısını,
Benimle yaşamıyor, ellerinin biçimi,
Uçup gitti yıllardan, gölgenin büyüklüğü,
Doğrusu tanıyamam, görürsem suretini.
*
Aklımı, bütünüyle toplarsam hemen şimdi,
Buğulu pencereye, çizerim harflerini.
*
Ünvanının dışında, kalmadı tek alamet,
Sırlarla örtülüdür, ruhunu saran evren,
Büyülenmiş gibidir, geçilmez ufukların.
*
Aklımı, bütünüyle toplarsam hemen şimdi,
Buğulu pencereye, çizerim harflerini.