Heves, tutku, ne ki?
Ben buğulu gözlerine vuruldum.
Sol yanımda oldu en büyük devrim.
Ey düşümdeki kadın,
Bendeki ayna sen?
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




O "Buğulu Gözler" işte,
Tutkunun adı,
Devrim gibi,
Papatya kokulu...
Daha ne olsun?
Tebrikler Gülay Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta