Budaklanıp Dudaklanan Kelimeler

Zihnin kuytusunda kök salan çınar,
Sustukça içimde derinleşirler.
Söylendikçe coşar en gürbüz pınar,
Budaklanıp dudaklanan kelimeler.

Bir fısıltı başlar dilin ucunda,
Filizlenir göğsümde, dallanır hece.
Sözcükler erirken aşk avucunda,
Gündüze dönüşür en koyu gece.

Dudaktan dökülen her kutsal satır,
Öpüşür rüzgârla, can bulur canda.
Gemiler sırrını kalbe taşır da,
Zaman duruverir o büyülü anda.

Filizlenir sevda bir bakış ile,
Dalları sararır hasret esince.
Kelimeler döner şakıyan dile,
Gönül perdesini aşkla kesince.

Büyür filizleri, sığmaz zamana,
Her harfi bir nefes, her sesi ömür.
Ruhum sığınırken ulu limana,
Ateş dudaklarda kalbe gömülür.

Söz durulur artık, yaprak dökülür,
Mısralar kök salar toprağa, taşa.
Gecenin bağrından şafak sökülür,
Yazılan ne varsa gelirmiş başa.

Engin Gönül söyler, öz gelir dile,
Heceler kök salar, gider menzile.
Sözümüz emanet rüzgâra, yele,
Dudaktan dökülen can bağı ile.

ENGİN TOPKAN (12.08.2026)

Engin Topkan
Kayıt Tarihi : 12.08.2026 11:06:00