Bu Yüzden Öldü Ernesto

Tomurcuk göğüsleri gibidir bir rahibenin şimdi ruhum
Depreşmektedir kanlarım çiçekler baharda çıldırırken
Bulutları eşelerim biraz elekten geçiririm insanları
Felekten olmalı sebebim muhtemelen felekten

Üreyin yaprak bitleri üreyin ne fayda
Benekli kanatlarımın içerisinde bir çift kanat daha
İnancım öyledir ki çıkaracak beni dağların doruklarına
İnanç ki bin yıllara meydan okumuş mesele

Gün ağarırken yılgınlığımı zorlarım lakin
Gömleğimin gevşemiş düğmelerini onarmaya kalkışmam
Makineli tüfeklerinizi hazır edin gün ağırırken
Savaşmalı insanlar göklerde yılgınlıklarıyla

Her doğan gün çimlenmeli yeni bir tohum daha
Bunun için sırt çevirmez mi dünya güneşe
Zorlarken pompacı istasyonlarını ölüm
Salıverin mazotlarınızı
Karşı gelelim dimdik öleceğimizi bile bile ölüme

Dünler hakkını helal eder bizler boğulmaya yakın yüzerken
Bu yüzden öldü ernesto bu yüzden yaşadı yıllarca
Amaç fikir güdüm ne olursa olsun
kalkanlar arşa çıkmalı kılıçlarla