ipekten degil demirden bir koza dar karanlik
koyu sohbetler var karanlikla aramda geceleri anlatir
sevgiliyle öpüsmenin sicakligini fisildar
ben seni düsünürüm kadinim dedigin an
gökkusaginin renkleri benim oldu
kelebek kanatlarim acisiz parcaladi demirden kozayi
kayip bir dil alfabesini bilmiyorum
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




kaleme sağlık yoğun duygula yansımış
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta