Besbelli bu sonbaharda da ağlayacak gibi gökyüzü
Savuracak rüzgar hırsını alırcasına kendini boşluğa
O zaman binbir türlü kırgınlıklarım dökülecektir yine önüme
Hepmi acımasızdır böyle hepsi yalnızlığa çıkar sokaklar
Yüreğime dokunduğunu sandıklarım hançerlerini bıraktı sırtımda
Solmaz dediğim gençligim bile yasımı tutuyor şuanda
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta