Besbelli bu sonbaharda da ağlayacak gibi gökyüzü
Savuracak rüzgar hırsını alırcasına kendini boşluğa
O zaman binbir türlü kırgınlıklarım dökülecektir yine önüme
Hepmi acımasızdır böyle hepsi yalnızlığa çıkar sokaklar
Yüreğime dokunduğunu sandıklarım hançerlerini bıraktı sırtımda
Solmaz dediğim gençligim bile yasımı tutuyor şuanda
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta