Bu Son Yazı Şiiri - Kurabiye Severler

Bir yürek vardı avuçlarında
Kırıldı sen tutmazken kenarından.
Bir gülüştüm, bir sığınaktım aslında
Sen sustun, ben hep içimden anlattım sana
**
Bir insan ancak bu kadar yalnız bırakılır
İki kişilik bir cümlede
Herkese benzedin gittikten sonra
İsimler, yüzler, rastgele eklenmiş hayatlar
Benim yerimeyse koca bir boşluk koydun
**
Sarılmak isterdim bugün
Ama bazı kollar
İnsanı tutmaz oyalarmış
Ben kalbimi açtım
Sen kapıları saydın
Ben kalırken
Sen hep gitmeye hazırdın.
***
Şimdi yoluma bakıyorum
Seni unuttuğum için değil
Kendimi kaybetmemek için
**
Ben acıyla baş başa kaldım
Sen ‘kim var’ başkayla
Bir gün hiçbir isim içindeki
O boşluğu dolduramadığında
Bir gece kalabalıklar sustuğunda
Kimse seni oyalamadığında
Herkes sana yabancı kaldığında
Canını yakan şey
Beni kaybetmiş olmandan çok
Beni bu hale getirmiş olman olacak…