Ateşlere atılmış bir sevdanın,
Alevler içinde ki çığlığını yazıyorum sana…
Bir feryattır ismini boş sokaklarda bağırmak.
İsyanın kendisidir gözlerini dolunayda aramak.
Buz tutarken taştan, betondan kalbin;
Bir kum tanesini avucunda tutmaktır seni sevmek.
Dünyayı yerinden oynatmaktır sanki.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta