1967-ve ne zaman biteceğini ALLAH bilir....
Bu şehri sevmedim hiç bugün
Baktığım herşey anlamsız
Bomboş değdi gözlerime
Yangın var hem ıssız yüreğimde
Hem baktığım her köşede,her gülde...
Gülen insanları görmekte içimi acıtıyor
Yüreğim kanıyor ince sızılı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta