Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
BİZİM YÜREKLER ASİ OLUR,
AMA YÜREKTİR HEP, TEPEDEN TIRNAĞA....
BİZİM DERELER GİBİ...
ŞİİRİN GÜZEL YAZILMIŞ DOĞRUSU.
GECEYLE HESABI VAR GİBİ KALEMİN.
KALICI ESERLERE İMZA ATMANI DİLERİM BU VADİDE.
SELAMLARIMLA
çok beğendim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta