Bu şehir gittiğinden beri tek kelime etmiyor.
İnan bana, kafayı yiyecek gibi oluyorum.
Sessizliğim çaresizliğimle boğuşuyor,
Gitgide yalnızlığın çukuruna düşüyorum.
Ne bir sokak lambası yandı yokluğunda,
Ne de dolunay uğradı sokağıma.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta