Yine buğulu gözleri Akdenizin,
Toros’lar papatya ve gelincik şenliğini beklemekte
Begonviller yeni uyanmış, ılık esintiler zülüflerini tarar
Gülkurusu renklerle dudaklarını boyalar
Karşı evin çatısında güvercin uçurur bir adam
Çöp kamyonunu bekler sokakların yetim yaşamları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta