Gökyüzü mavi değil artık kızıllaştı
Bulutlar beyaz değil artık siyahlaştı
Benimle birlikte sensizliğe bu şehirde alıştı
Yokluğunda bu şehir beni bağrına bastı
Bu şehirde ağladım bu şehirde benimle ağladı
Bu şehirde içtim bu şehir sarhoş oldu ben olmadım
Bu şehirde sensizliğe alıştım
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta