Nemrut dağının eteğindeki çocuklar
Yalınayak yürürken taşlı yollarda,
Gözlerinde yüzyılların sessizliği
Avuçlarında güneşin hatırası var
Doğduğu günle başlar seyri alem,
Her doğan gün görkemli buluşması
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta