9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Coşkuyu verdiği andan, filizlenir o hayat,
Geleceğe uçmak için, ruhuma takar kanat,
Bazen hüznü hatırlatır, bazen büyük mutluluk,
Kalplerin en derininde, gizlenmiş eşsiz sanat.
Gece ile gündüz çınlar, içimde hecelerle,
Sürekli tekrarlanıyor zihnimde, bu nakarat.
*
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta