Bu kinin kime be çocuk,
Bu suskunluk,bu yabancı bakış?
Aynı gökyüzünü paylaşırken,
Neden bu kadar uzak kalmışız?
Ellerimiz değmeden büyümüş,
Sözlerimiz yolda yorulmuş.
Gülüşler yarım kalmış dudakta,
Sevinçler içimize dolmuş.
Bu kinin kime be çocuk,
Bu kırgınlık,bu öfke?
Bir selamı esirgeyen dil,
Nasıl taşır bunca yükü?
Oysa dünya dediğin nedir ki?
Bir avuç zaman,bir nefeslik yer.
Sevgi varken içimizde,
Neden kalpler bu kadar kör,
Birikmiş bu kadar keder?
Gel çocuk,sen öğren en baştan,
Paylaşmayı,sevmeyi,bilgiyi.
Belki temizlenir yüreğin,
Hatırlatır bize de insan olmayı.
Kayıt Tarihi : 16.04.2026 10:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!