Bir kere doğduysan, Bu hayat yükünü omuzladıysan.. bir düşünmeden ağlamadan... bu keder biter mi? Bir kere emanet canda, Ruhun aklın vicdanın buluşmuşsa, Sevmeden sevilmeden kalp kırmadan, Bu keder biter mi? Bir kere büyüdün artık. Fikrin kişiliğin aklın harç olmuşsa,doğruları yalnış , yanlışların doğru olduğu görmeden. Bu keder biter mi. Bir yaşlandın artık. Evlenip çoğalıp aile olduysan. Geçimi anne babayı anlamadan. Bu keder biter mi? İsa Mehmet oğlu olalı.. 13 yaşında yetim kalalı. Öksüzlüğü yetimliği anlamadan .bu
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta