Ruhum tam şurada sessizce bekliyor
İnce gitar tınıları var bir yerlerde
Biliyorum fazlaca yitiriyorum umudu
Yok eller lafımı yapacak bundan
Yok, biliyorum
Hayatın delikanlılığı bize
Pısırıklığı, yüreği gecekondulara
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ancak kalem ve defterle mümkün zaten.
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta