Bu Hayatta Şiiri - Mucize Şiirle

BU HAYATTA
aldığım en büyük ders şuydu:
kimseye sonsuzluk yükleme kalbine,
çünkü insanlar
bir rüzgâr gibi yön değiştirir,
bir gölge gibi kaybolur ansızın.

Bir gün
sesini duymadan uyuyamadıkların,
mesajını beklerken zamanın durduğu insanlar,
gözlerinin içine bakınca
dünyayı unuttukların…

Ertesi gün
yabancı olur sana.
Ne bir selam,
ne bir hatır,
ne de geçmişten bir iz kalır.

Öğrendim ki,
en sıcak görünen kalpler bile
bir anda buz kesebilir.
En sağlam sandığın bağlar
sessizce kopabilir.

Ve en acısı da şudur:
Sen hâlâ aynı yerdesindir,
ama onlar çoktan gitmiştir.

Bu yüzden
kendime söz verdim;
birini severken bile
yalnız kalmayı unutmayacağım.
Birine güvenirken bile
yıkılmayı göze alacağım.

Çünkü bu hayatta
en büyük güç,
kimse yokken de ayakta kalabilmektir.

Bugün onların gözünde
dünyanın en değerlisi olabilirsin,
uğruna savaşılacak biri…
Ama yarın,
bir bahaneye bakar silinmen.

Bir yanlış anlaşılma,
bir kırgınlık,
bir sessizlik…

Ve biter.

İşte o yüzden
kendine yaslan,
kendi omzunda ağlamayı öğren,
kendi yaralarını sarmayı.

Çünkü insanlar değişir.
Hem de sandığından çok daha hızlı.

Ve gün gelir,
en çok “asla gitmez” dediklerin
arkana bile bakmadan gider.

Sen de anlarsın:
Bu hayatta
en güvenilir liman
yine kendinsin.

Söz : Mucize