Hangi zamana ayidiz biz.
Hangi çağdan kalma bu yalnızlık.
Birileri bizden önce yaşamış hayatlarımızı.
Örselemiş, kirletmiş, eskitmiş.
Yalınayak çocuk olmalıydık biz.
Oyun peşinde koşan.
Bisikletten düşüp yaralamalıydık dizlerimizi.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta