Bu günlük bu kadar Şiiri - Nisan Yağmuru

O gün yazar erken uyanmadı. Ama kalemi uyandı. Kapıyı aralaması bundandı; ne içeriye girmek için acele etti ne de dışarıda kalmaya niyetliydi. Çünkü bazı günler insan değil duygular karar verir. İlk adım atan duygulardı. Sessizce girdiler odaya. Aşk kendine bir yer seçti. En çok kullanılan koltuğu değil, en çok kullanılan köşeyi. Sevgi çay koydu. Kaynamasına gerek yoktu; ılık olması da yeterliydi. Tutku pencereyi açtı. İçeriye hava girmesi için değil, içeridekiler boğulmasın diye. Ayrılık oradaydı aslında. Ama sustu. Bazen gitmek değil, susmak olgunluktur. Çünkü bağırmak, duyulmadığını sananların işidir. O gün kelimeler yorulmadı. Yazar onları zorlamadı. Cümle kurulmadı, taşındı. Sonra göğe baktı. Bulutlar vardı her zamanki gibi… Ama bu kez yağmadılar. Sadece yazarın yüreğini okşadılar. Ve yazar anladı: bazı günler yazılmaz, yaşanır. Bu günlük te bu kadar…