Bu Gece 3... Şiiri - Hasan Belek 2

Bu Gece 3...

Gönül tezgahında hasret dokudum,
İlmik ilmik seni çözdüm bu gece.
Aşkın kitabını baştan okudum,
Kaderi alnıma kazdım bu gece.

​Ne bir teselli ver, ne bir ümit sun,
Bırak da bu yara kanasın dursun.
Mademki sen bende bir uçurumsun,
Kendi mezarımı kazdım bu gece.

​Gözlerin ufkumda sönen bir yıldız,
Yüreğim sahrada kalmış yapayalnız.
Vuslatın kapısı artık hep dım dız,
Aşkın defterini dürdüm bu gece.

​Sitemim kendime, sana sözüm yok,
Gönül tok diyorsan, elbet karnım tok.
Hasretin bağrımda zehirli bir ok,
Kendi fermanımı yazdım bu gece.

​Hangi rüzgar yıktı umut dalını?
Kim çaldı ömrümün petek balını?
Çekerek üstümden sevda şalını,
Yalnızlık gömleği giydim bu gece.

​Hasan’ın dilinden dökülen feryat,
Vefasız çıkınca yıkıldı hayat.
Aşk dediğin meğer koskoca bir mat,
Şu ömür tahtını kırdım bu gece.

​Gönlümde fırtına, dışarda ayaz,
Ne bir bahar bekler, ne de sıcak yaz.
Bitmez bu ızdırap, bitmez bu maraz,
Hasreti vuslata kardım bu gece.

​Dilimde isminin buruk tadı var,
Yıkık bir mabedin hıçkırığı var.
Bu aşkın mahşerde büyük ahı var,
Hesabı maziye verdim bu gece.

​Artık ne sesin var, ne de gölgen var,
Aramızda aşılmaz, arlı bir dengen var.
Sanma ki bu canda başka bir ten var,
Seni sonsuzluğa saldım bu gece...

Hasan Belek
6 Şubat. 2026 Akçay